(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({ google_ad_client: "ca-pub-5880958854970730", enable_page_level_ads: true });

Recensie: Super Mario Odyssey

Featured Games Home Recensies Switch
9.5

Uitstekend

Pluspunten

  • Om iedere hoek (of in iedere put) schuilt een avontuur
  • Hoogstaande gameplay
  • Oneindig lijkend plezier
  • De definitie van innovatie en diversiteit

Minpunten

  • Bazen zijn vaak een beetje makkelijk

Samengevat

Super Mario Odyssey is een ode aan gamen zelf. Plezier staat voorop, en Nintendo snapt dat. Geen kogels, bloed, of afvliegende ledematen zijn daarvoor nodig. Met Odyssey gaan ze terug naar de kern van wat gamen is, en waar het voor staat. Het resultaat is een originele, innovatieve, ongelooflijk leuke 3D platformer die absoluut niet mag ontbreken op jouw Nintendo Switch.
9.5

Uitstekend

Sceptici waren onzeker toen Nintendo de Switch aankondigde: zou het Nintendo na het Wii U-debakel dit keer wel lukken om weer een console op de markt te brengen die consequent voldoende kwalitatieve software krijgt toegestopt – van zowel first als third party ontwikkelaars, welteverstaan? Een half jaar en tientallen tienen voor Breath of the Wild van recensenten over de hele wereld later, kunnen we op z’n minst constateren dat Nintendo in ieder geval een vliegende start heeft. Sluit Nintendo’s wereldwijd bekende mascotte in zijn laatste game, Super Mario Odyssey, zich daarbij aan? Daar ga je zo achter komen.

Mario zou Mario niet zijn als hij niet achter Princess Peach aan zou zitten, in een poging haar te redden uit de klauwen van Bowser. Dus ook hier doet hij dat natuurlijk. De game opent met een strijd tussen de twee aartsrivalen op een luchtschip hoog in de wolken. Mario wordt er vanaf gesmeten met een klap van de hoed van Bowser en hij verliest. Uiteraard. Dat lijkt hij eigenlijk wel verdacht vaak te doen. Afijn, hierdoor lukt het de befaamde reuzenschilpad om Peach wederom te stelen. En hij laat er allesbehalve gras over groeien: hij reist gelijk naar tal van rijken om spullen voor wat de beste bruiloft ooit moet worden te verzamelen. Mario vertoeft immer in zijn kielzog en reist achter hem aan in een verwoede maar o zo vermakelijke poging de prinses te redden.

De Mario-games moeten, ondanks hun bekendheid, toch telkens uitgelegd worden. Want wat voor game is het dit keer? Is het een turn based action rpg? Is het een 2D-platformer? Is het een sandbox-game? Super Mario Odyssey is een gekke maar heerlijke combinatie van een 3D-platformer in meerdere sandboxes. De sandboxes mag je ook zien als levels, al zijn ze veel groter dan bijvoorbeeld de levels in Sunshine – wat overigens tot Odyssey de laatste keer was dat we echt een spelopzet als deze hebben gezien. Praise be thy Nintendo, dat ze de beslissing hebben gemaakt om ernaar toe terug te keren. Want zoveel lol als je kan beleven in Mario Odyssey, dat is ongekend.

Waar je in Sunshine een pratende metgezel had in de vorm van de waterspuit F.L.U.D.D., heb je dat in Odyssey in de vorm van een pratend petje. Of nouja, eigenlijk is het een geestje genaamd Cappy die zich verandert in jouw pet. Wanneer Mario dan vervolgens zijn pet gooit naar een van de vele verschillende vijanden en hij raakt, dan wórdt hij die vijand. Daarmee neemt hij ook effectief hun vaardigheden over. Zo kunnen Goomba’s stapelen door steeds op een andere Goomba te springen. Op een gegeven moment ben je dus een wandelende toren van Goomba’s en daardoor kun je op plekken komen die anders onbereikbaar waren gebleven. Als je een Hammer Bro overneemt kan je opeens supersnel en -veel hamers, vuurballen of pannen gooien en debiel snel al op en neer springend jezelf verplaatsen. Natuurlijk zijn er ook genoeg nieuwe vijanden in de vele verschillende rijken om over te nemen. Een persoonlijke favoriet is een kwalachtig wezen in het exotische Seaside Kingom. Door bezit te nemen van deze wezentjes kan je de kracht van je waterstraal gebruiken om korte afstanden te vliegen. Supertof!

Wat Odyssey gedurende de speeluren leuk houdt om te spelen is de constante toevoer aan nieuwe gameplayelementen, prachtige en rare vergezichten, innovatieve (platform)puzzels en slim verborgen geheimen om te ontdekken. Het houdt gewoon niet op. Zolang jij je maar voortbeweegt ben je voorbestemd om te stuiten op iets met de potentie om een lach op jouw gezicht te toveren. Misschien is het een gat in het midden van een woestijn dat gek genoeg leidt naar een ijzige platformpuzzel. Misschien is het een raket die je tot hoog boven de wolken brengt om je daar iets op te laten lossen. Misschien is het een burgemeester van een stad gebaseerd op New York City die je vraagt een (jazz)band bij elkaar te sprokkelen. Misschien is het een volk van wandelende en pratende vorken die hun soep niet kunnen afmaken omdat een gigantische vogel een belangrijk ingrediënt van ze heeft gestolen. De lijst is eindeloos.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over de talloze minigames. In het spel Super Mario Odyssey zitten spellen verstopt. Klinkt raar, maar dit is wat het betekent. Soms loop je ergens en dan neem je een specifieke vijand over wiens besturing de game zodanig verandert, dat je eigenlijk gewoon een minigame speelt. Bijvoorbeeld: in verschillende rijken rijden een soort tanks rond. Als je die overneemt en de omgeving is er naar gebouwd, dan speel je opeens een spelletje. Er wordt bijvoorbeeld dan van je gevraagd om op doelen te schieten en deze te raken om iets vrij te spelen.

Een andere keer worden deze tanks ingezet om een baas te verslaan. Daarnaast zijn er ook nog gewoon echte, daadwerkelijke minigames overal verstopt. In New Donk City zie je bijvoorbeeld twee vrouwen een touwtje draaien. Stap eropaf en het touwtjespringen begint, waarvan de score wereldwijd wordt bijgehouden. Hetzelfde geldt voor een geniaal spelletje waarin je een bolle beer overneemt, die de vaardigheid heeft steeds harder, sneller, en hoger op en neer te stuiteren. Dat is al leuk op zich, maar ze hebben het ook nog eens geflikt om het in een racevorm te gieten, waarbij je het snelst over de finishlijn moet geraken in 3 rondes.

De animaties zijn levendig en de game speelt net zo smooth als dat het eruit ziet. Het brede scala aan verschillende werelden is een waar genot voor het oog. Ieder level heeft zijn eigen thema. Meestal kom je aan op je vliegende schip, waarna je de ravage mag opruimen die Bowser heeft aangericht in zijn gretigheid. Nadat je dat gedaan hebt vindt er meestal een soort substantiële verandering plaats waarbij er van alles en nog wat vernieuwd wordt, waardoor je nog meer kan gaan ontdekken in hetzelfde land. Hierdoor wordt de game effectief, en slim, een flink stuk verlengt.

De enige kanttekening die te maken valt, is dat de bazen wat makkelijk zijn. Meestal hebben ze niet meer dan drie klappen nodig, en dat is dan ook nog eens meestal zo gepiept. Er zitten wel wat moeilijkere tussen, maar je zult waarschijnlijk niet erg vaak het loodje leggen. Dat is, tja, jammer. Maar de rest van de game is een waar, hemels genot. Als je een Switch hebt, of eraan denkt deze te kopen, Marioliefhebber of niet – met deze game kan je niet misgaan. Je kan ‘m zelfs nog met z’n tweetjes spelen. Eén persoon neemt dan controle over de hoed, en verschaft hiermee extra hulp aan Mario. Dat werkt ook nog eens verrassend goed!

Jaïr Cijntje
Jaïr is, zoals elke andere gamerecensent op deze site, een gepassioneerde en fervente gamer die van alles en nog vind van games. Dit uit hij middels geschreven recensies maar ook video reviews. Want soms heb je nou eenmaal wat minder zin om te lezen, en wat meer zin om laidback te kijken! In zijn vrije tijd sport...

Laat een reactie achter

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Lost Password